Ziekenhuisopname
Op 19 mei 2025 werd ik opgenomen in het ziekenhuis. Wat begon met klachten die ik probeerde te relativeren, bleek ineens veel ernstiger dan ik had kunnen vermoeden.
In het ziekenhuis werd vastgesteld dat ik diabetes type 1 had. Dit was volledig nieuw voor mij. Mijn bloedsuiker bleek extreem hoog te zijn. Daarnaast was er sprake van verzuring van het lichaam (ketose). Door deze ontregeling voelde ik mij totaal uitgeput. Ik had nauwelijks energie, voelde me slap en kon eigenlijk niets meer.
Wat mij vooral is bijgebleven, is hoe snel het ineens kon omslaan. Mijn lichaam had het volledig begeven. Waar ik eerder nog probeerde door te gaan en signalen weg te drukken, was er nu geen ruimte meer om iets te negeren. Het ging simpelweg niet meer.
Artsen hebben later aangegeven dat de situatie ernstig was. Dat besef kwam niet meteen binnen. Pas later drong het tot me door hoe kwetsbaar je lichaam eigenlijk is, en hoe weinig controle je soms hebt, ook al denk je dat je alles nog redelijk onder controle hebt.
Mentaal heeft deze opname veel met mij gedaan. In het ziekenhuis voelde ik me klein, afhankelijk en bang. Ik was zo bezig geweest met werk, re-integratie en alles goed willen doen, dat ik niet had stilgestaan bij hoe slecht het eigenlijk met mij ging. Die confrontatie heeft diepe indruk op mij gemaakt en werkt tot op de dag van vandaag door.