Opnieuw ziek, mentaal breekpunt
Begin mei ging het opnieuw mis. In de eerste week kreeg ik klachten waarvoor ik bij de huisarts kwam. Er werd toen gesproken van een blaasontsteking en ik kreeg hiervoor antibiotica.
In het weekend werd het echter erger. De klachten namen toe en ik voelde mij steeds zieker. Via de huisartsenpost werd vastgesteld dat het inmiddels om een nierbekkenontsteking ging. Ik kreeg zwaardere antibiotica voorgeschreven, maar mijn lichaam was op dat moment al flink aangeslagen.
Door deze klachten viel ik opnieuw volledig uit. Mijn lichaam gaf duidelijk aan dat het niet meer ging.
Dit moment kwam hard aan. Ik had net geprobeerd om weer iets op te bouwen en hoopte dat het langzaam beter zou gaan. In plaats daarvan moest ik opnieuw stoppen. Dat voelde mentaal zwaar en frustrerend.
Het voelde alsof ik telkens net weer een stap vooruit wilde zetten, maar steeds werd teruggetrokken. Dat deed iets met mijn vertrouwen in mijn lichaam, maar ook met mijn vertrouwen in mezelf. Ik vroeg me af hoe vaak dit nog zou gebeuren en of mijn lichaam mij überhaupt nog ging laten doen wat ik wilde.
In deze periode merkte ik dat niet alleen mijn lichaam, maar ook mijn hoofd moe was. De onzekerheid, het telkens moeten schakelen en het gevoel geen grip meer te hebben, begonnen zwaarder te wegen dan ik wilde toegeven.