Voorzichtig opnieuw vertrouwen opbouwen
In het najaar van 2025 ben ik voorzichtig weer gestart met re-integratie. Op 22 september begon ik met drie keer per week één uur werken. Een uur klinkt misschien weinig, maar voor mij voelde dit als een grote stap. Na alles wat er was gebeurd, was het spannend om weer te beginnen.
Tijdens deze uren was ik niet alleen bezig met het werk zelf, maar ook met hoe mijn lichaam reageerde. Vooral mijn glucosewaarden hield ik goed in de gaten. Bewegen, concentratie en spanning hadden direct invloed. Elke werkdag voelde als aftasten: wat gaat goed en waar moet ik stoppen?
Drie keer per week werkte ik op de afdeling van de heer Zunnebeld, waar ik documenten uit het archief van Kunstwerken en Monumenten mocht digitaliseren. Dit werk gaf mij rust en overzicht. Ik wil de heer Zunnebeld hiervoor bedanken. Ik weet dat hij aangaf erg blij te zijn met mijn inzet, maar ik ben vooral dankbaar dat hij bereid was om hieraan mee te werken en mij deze kans te geven.
Op de andere dagen kon ik werkzaamheden doen op mijn eigen afdeling. Het ging om ondersteunende taken zoals signalen verwerken, brieven invouwen en andere lichte werkzaamheden. Ook hier was ruimte om het werk aan te passen aan wat ik aankon.
Ik wil hiervoor ook de heer Petersen, de heer Havenaar en de heer De Vries bedanken. Hun bereidheid om mee te denken en mij passend werk te laten doen, maakte het mogelijk om op een rustige manier weer ritme op te bouwen.
Langzaam kon ik de uren uitbreiden. Richting het einde van het jaar werkte ik vijf dagen per week twee uur. Door de kerstvakantie is deze opbouw logisch gezien even stil komen te staan. In het nieuwe jaar gaan we hier weer mee verder, met als einddoel om toe te werken naar vijf dagen per week, 36 uur, uiteraard binnen wat mijn belastbaarheid toelaat.