Hoop & Spanning
In de loop van 2025 volgden er nog meerdere medische ingrepen. In juli ben ik geopereerd aan mijn rechteroog vanwege staar. Mijn zicht was al vóór mijn ziekenhuisopname verslechterd. Deze operatie gaf een significante verbetering. Ik loop nu met een plus- en een min-oog, die elkaar mooi aanvullen. Dat gaf mij weer vertrouwen en maakte het dagelijks functioneren een stuk prettiger.
Later zijn mijn ogen ook gecontroleerd op afwijkingen die kunnen voorkomen bij diabetes type 1. Gelukkig zijn daar geen ernstige afwijkingen uit naar voren gekomen. Wel blijft dit iets wat in de toekomst gemonitord wordt.
In oktober volgde een TURP-operatie. Na mijn ziekenhuisopname bleef ik het probleem houden dat ik niet zelfstandig kon plassen. Deze operatie was nodig om dit te verhelpen. Na de ingreep kon ik eindelijk weer zelf plassen. Dat voelde als een grote opluchting en gaf mij ook weer iets meer vrijheid en vertrouwen terug.
Rond deze operatie speelde ook spanning mee. Ik had vooraf verhalen gehoord van anderen over een ruggenprik, en die ervaringen maakten mij eerlijk gezegd wat onrustig. In de praktijk is dit mij echter enorm meegevallen, wat achteraf een grote opluchting was.
Daarnaast was dit voor mij de eerste echte operatie sinds ik diabetes type 1 heb, waarbij ik nuchter moest zijn. Dat bracht extra spanning met zich mee. Ik vroeg me af hoe mijn glucosewaarden hierop zouden reageren. Op de dag van opname zag ik die spanning ook duidelijk terug in mijn glucosewaarden. Dankzij de Libre kon ik zien wat stress en spanning met mijn lichaam doen.
Gelukkig verliep de operatie goed en waren er geen complicaties. Dat deed mij mentaal veel goed. Het gaf mij rust en liet mij ervaren dat mijn lichaam dit aankon. Dat hielp mij om weer een stukje vertrouwen terug te krijgen, zowel in mijn lichaam als in het omgaan met diabetes in dit soort situaties.